هر کسی شعری می خواد بخونه / تو این سکوت یخی خونه /

تا بشکنه این قفل سکوتو / تا حس کنه گرمای وجودو

اما منم که لبای بستم / یخ زده امیدی که نداره

شعر سکوتو حفظه و حتی / نخواسته اونو یه بار بخونه

مرگ آره این دلیل مرگه / نفس که نیست این یه آه سرده

یه آه تلخه برای این دل / برای روزای تلخ و کهنه

برای عمر رفته به باده / برای بختی که راه نداده

نشستم پشت میز کار و اینا سر ضرب رسید به ذهنم و نوشتم بی خیال جدی نگیرید چون خودم هم جدی نگرفتم و اصلا جدی گرفتن خیلی وقتها خیلی بده و چیز بد چیزیه که نباید به سراغش رفت چون ادم رو بی تربیت می کنه مثل من که نعوذ و بال... یه کم بعد از نوشتن بی تربیت شدم و به خودم شاید هم به یکی دیگه تو دلمخ یه نیمچه فحشی دادم که خیلی هم بد نبود ولی به هر حال فحش بود و این نشون از اغازط یه راه بد می داد خواستم شعرمو حذف کنم که این راه کج همین جا منقط بشه و سرش بره به سمت راه مستقیم گفتم نه بزار بزارمش توی وبلاگم تا دیگران عبرت بگیرند و از این راههای بد رو هیچ وقت انتخاب نکنند پس به هوش باشید و بیدار و راس راس بروید بدون انحراف با این ور و اون ور یه ور دو ور  و هو هو نکنید که این هو هو هو هو خودش جریان مفصلی داره که کتابش رو کم کم چاپ خواهم کرد .